III Niedziela zwykła – Mk 1,14-20

III Niedziela zwykła – Mk 1,14-20

III Niedziela zwykła – Mk 1, 14-20

Gdy Jan został uwięziony, przyszedł Jezus do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: «Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię». Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. Jezus rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi». I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim. Idąc nieco dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza i brata jego, Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni zostawili ojca swego, Zebedeusza razem z najemnikami w łodzi i poszli za Nim.

1. Zwróć uwagę na:

 Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię

2. Odniesienie do…

jak ja dokonuję osobistego nawrócenia i jak ja wierzę w orędzie Dobrej Nowiny.

3. Co wynika z tego fragmentu

Zrozumieć najpierw czas.

Kultura grecko-rzymska pojmowała czas cyklicznie jako niekończący się kołowrót dni i nocy, pór roku, rodzenia się i umierania, gdzie wszystko zmierza ku śmierci i rozpadowi. Biblia natomiast ukazuje czas jako rzeczywistość linearną, rozpiętą pomiędzy obietnicą Bożą a jej wypełnieniem. Życie człowieka jest świadomym dążeniem ku mecie, ku nowości obiecanej przez Boga. Wraz z odejściem Jana dopełnia się czas oczekiwania obietnicy, a w chwili pojawienia się Jezusa nadchodzi jej wypełnienie. Bóg zsyłając swojego Syna daje nam Go, aby wykupił nas, byśmy mogli otrzymać szczególny tytuł – dziecka Bożego.

Królestwo Boże to duchowa przestrzeń, w której króluje Bóg jako jedyny Pan. Przyszło ono na ziemię w osobie Jezusa z Nazaretu. I nie musimy Go oczekiwać, gdyż obietnica się dokonała. Jednak człowiek, by mógł przyjąć ten dar i realizować jego owoce w życiu codziennym, powinien przygotować się na przyjęcie tych darów, poprzez nawrócenie i wiarę w Ewangelię.

Dwa zadania

Metanoeite to wezwanie do porzucenia czysto naturalnego, ciasnego sposobu myślenia o Bogu i o własnym życiu, by otworzyć się na nowość, jaką niesie Ewangelia. Metanoia to rewolucja wewnętrzna, która każe zerwać z grzechem, zmienić kierunek życia, dokonać zwrotu w kształcie litery U, lecz również wzywa do pójścia dalej, poza ciasne schematy, lenistwo, egoizm, w zaufaniu do tego, co mówi Bóg. 

Wiara w Ewangelię to zaproszenie do oparcia się na słowie Boga jako na bezpiecznym fundamencie, na czym można się bezpiecznie oprzeć. Wierzyć w Ewangelię to po prostu zaufać Jezusowi bardziej niż sobie samemu i pójść za Nim. 

Trzeba zrobić w swoim życiu miejsce dla działania Boga, przyjąć Jego królowanie.

4. konkretne zadania

– jakie działanie Boga obecne jest w moim życiu

– jak dążę do mety – do obietnicy Boga

– wprowadzaj Jego królestwo do swojej codzienności

– porzuć rzeczy, które może ci ciążą – lenistwo, egoizm, brak zaufania

– zmień kierunek życia

– opieraj swoją codzienność o Słowo Boże

– uczyń w sobie miejsce dla Boga

5. doświadczenia różnych osób:

  • jakie działanie Boga obecne jest w moim życiu
dziś szczególnie Bóg był obecny dla mnie w drugim człowieku, który obdarował mnie radością mimo szarości dnia. Wspólna modlitwa w kaplicy to centrum naszego dnia na uczelni -modlitwa uchroniła mnie przed zdenerwowaniem…
 
  • jak dążę do mety – do obietnicy Boga
Ostatnio z niecierpliwością i jakby z osłabłą wiarą w to że Bóg wypełni swoje plany w moim życiu. Za to On daje mi poznać, że trzeba iść spokojnie, pełniąc Jego wolę. W niedzielę miałam do spełnienia zadanie, które przepełniało mnie lękiem i najchętniej bym się z tego jakoś „wykręciła” ale jednocześnie miałam silne przeświadczenie że to jest moje zadanie od Niego. I rzeczywiście po jego spełnieniu pokój i radość zagościła w moim sercu. Duża rzecz dla mnie, może mala dla Niego , ale myślę, że takie działanie zbliża mnie do mety. Z dzisiejszej Liturgii Słowa: „Pragniemy zaś, aby każdy z was okazywał tę samą gorliwość w doskonaleniu nadziei aż do końca, abyście nie stali się ospałymi, ale naśladowali tych, którzy przez wiarę i cierpliwość stają się dziedzicami obietnic.(…) Niech Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa przeniknie nasze serca swoim światłem, abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *