Niedziela – 1.03.2015 – Mk 9,2-10

Niedziela – 1.03.2015 – Mk 9,2-10

II Niedziela Wielkiego Postu – Mk 9,2-10

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam przemienił się wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe tak, jak żaden wytwórca sukna na ziemi wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Nie wiedział bowiem, co należy mówić, tak byli przestraszeni. I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie». I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy powstać z martwych.

1. Zwróć uwagę na:

Góra – przemienienie – dobrze, że tutaj jesteśmy – Jego słuchajcie

2. Odniesienie do…

wiara w Jezusa, jako Człowieka i Boga

3. Co wynika z tego fragmentu

Góra wynosi nas ponad codzienność. Ma się wrażenie, że po to mamy wstąpić na górę, aby dostrzec coś nadzwyczajnego. Wiele przecież ważnych wydarzeń biblijnych dokonuje się na kolejnych górach, które wymagają nie tylko fizycznego wspięcia się na nie, ale przede wszystkim wymagają od każdego człowieka indywidualnego zaangażowania – postawy, która wyraża zgodę wobec planu Boga.

Przemienienie to manifestacja boskiej obecności w Jezusie. Bóg objawia swojego syna uczniom, ukazuje Syna jako Boga, dzięki temu uczniom łatwiej jest zobaczyć i zrozumieć, kim naprawdę jest Jezus. Towarzyszy temu wydarzeniu symboliczny znak – świetlista biel, której nie sposób opisać, a która wyraża przynależność do świata boskiego.

Dokonuje się w uczniach niezwykła przemiana. Oto Piotr, który kilka dni wcześniej wyrzucał Jezusowi słowa, o tym, że będzie On cierpień, teraz wyraża swój niezwykły entuzjazm z obecności w tym miejscu i czasie. Pragnie on zatrzymać ten moment, nie chce schodzić w dół, lecz rozbić namiot i trwać w nieskończoność w tym doświadczeniu. Boi się tego, co zastanie po zejściu z góry, że jego wyobrażenia znów zniszczy rzeczywistość. 

Kolejny znak – to głos z Nieba – «To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!».

Słowa te nawiązują do różnych tekstów, znanych już wcześniej, np. do „Oto mój Sługa, którego podtrzymuję, wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął…” (Iz 42,1n). Nawiązuje także do psalmu mówiącego o królewskiej intronizacji Mesjasza: „Tyś moim synem, Jam cię dziś zrodził.” (Ps 2,7). Można również dostrzec w tych słowach aluzję do słów Boga o Izaaku, jedynym i umiłowanym synu Abrahama (por. Rdz 22,2), zamiast którego zostanie złożony w ofierze jednorodzony Syn Boży. 

Wobec głosu Ojca uczniowie milkną. Piotr nie ma już nic do „zaproponowania” Jezusowi. Objawienie otrzymane od Ojca o Synu w pełni przekonuje Jego uczniów, dlatego pójdą za Nim i będą Go słuchać, choć nie bez trudności i zwątpień. 

4. konkretne zadania

– na jaką górę proponuje mi wejść sam Bóg

– jakich decyzji względem Boga brakuje mi w życiu codziennym

– czy staram się odkryć Jezusa i przez co

– wykorzystuj każde spotkanie z Jezusem jako okazją do nawrócenia

– wykorzystuj Boże dary do przemiany codzienności

– wsłuchaj się bardziej w głos Jezusa

– zadbaj o chwilę milczenia przed Bogiem

5. doświadczenia innych:

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *