Niedziela – 26.04.2015 – J 10,11-18

Niedziela – 26.04.2015 – J 10,11-18

IV Niedziela wielkanocna – J 10, 11-18

Jezus powiedział: «Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce. Najemnik zaś i ten, kto nie jest pasterzem, do którego owce nie należą, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza. Najemnik ucieka dlatego, że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach. Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce. Mam także inne owce, które nie są z tej owczarni. I te muszę przyprowadzić i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia i jeden pasterz. Dlatego miłuje Mnie Ojciec, bo Ja życie moje oddaję, aby je potem znów odzyskać. Nikt mi go nie zabiera, lecz Ja od siebie je oddaję. Mam moc je oddać i mam moc je znów odzyskać. Taki nakaz otrzymałem od mojego Ojca».

1. Zwróć uwagę na:

niezwykłą więź, która ma być obecna między Bogiem, a człowiekiem.

2. Odniesienie do…

Jak rozumiem i rozwijam więź z Jezusem, czy jest On moim Pasterzem.

3. Co wynika z tego fragmentu

Pasterz, Brama – to metafory, których użył Jan na ukazanie pełniejszego obrazu relacji, jakie istnieją między Jezusem a wierzącymi. Ukazując siebie jako Pasterze, Jezus podkreśla swoje boskie posłannictwo, bo dla żydów Bóg jest Pasterzem swego ludu. Określenie dobry oznacza: szlachetny, doskonały, prawdziwy, autentyczny, a więc sens tego słowa jest o wiele bogatsze niż nasze skromne tłumaczenie. Jezus przedstawia siebie w kontraście do przywódców ludu, którzy winni być pasterzami, ale faktycznie są rozbójnikami i złodziejami, którzy szukają własnych korzyści. W późniejszym fragmencie mowa również o relacji Pasterz – owce. Cechą tej więzi pomiędzy Bogiem a człowiekiem jest to, że zna On każdego po imieniu. Są oni wszyscy szczególnie umiłowani, dlatego oddając swoje życie, Jezus objawia Ojca i wskazuje na relację miłości i zaufania do Niego.

Słowa ostrej krytyki skrywają się pod nazwą najemnik. Najemnicy według Prawa nie byli zobowiązani do osobistej odpowiedzialności za powierzone w opiekę zwierzęta w wypadku ataku dzikich zwierzą (por. Wj 22,9-14). Tak więc kontrastowe zestawienie określeń: najemnik – pasterz, było dobrze rozumiane przez słuchaczy. Do pasterza należą owce, do najemnika zapłata za ich pilnowanie, stąd taka różnica w postępowaniu. Dlatego obronę owiec może zapewnić tylko pasterz, który równocześnie jest właścicielem owiec

Kolejnym argumentem dla mocnej więzi jest określenie inne owce – to ci którzy dopiero w przyszłości uwierzą, którzy zostaną włączeni do wspólnoty wierzących. Wszyscy ludzie zostali stworzeni przez Słowo, a Jezus przyszedł dla całego świata. On pragnie umocnić więź między wierzącymi a Bogiem. Zwrot jedna owczarnia, jeden pasterz pokazuje jak silnie Jezus utożsamia się ze swoimi owcami. Dla Niego „jedna owczarnia” równa się „jeden pasterz”. Podobnie jak Syn i Ojciec są jedno, taka sam jedność ma zapanować między pasterzem i owcami.

Oddawanie życia oznacza przede wszystkim pełne posłuszeństwo woli Boga. Zapowiadając swoją śmierć Jezus równocześnie zapowiada swoje zmartwychwstanie, bowiem dla wierzących śmierć nie może istnieć samodzielnie, ale jest ona zawsze bramą do nowego życia.

4. konkretne zadania

Określenie Pasterz, wymaga nie tylko od nas zrozumienia, ale nade wszystko naszego przyjęcia Jezusa. Ten tytuł wymaga od nas ogromnego zaufania i wiary, że to co czyni względem nas Bóg, Jego wola, jest planem dla nas najlepszym. Czy potrafię Mu we wszystkim zaufać? Czy idę za Nim w moim codziennym życiu? W jaki sposób postępuje – jak owca, czy jak wilk? Czy chce poddać się Mu z moimi pomysłami? Czy i jak buduję więź – relację z Jezusem? Czy moje życie wypełnione jest modlitwą, próbą zrozumienia Jezusa? Czy staram się żyć lepiej Jego życiem – przyjmując dar Eucharystii?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *