Niedziela – 15.10.2017 – Mt 22, 1-10

Niedziela – 15.10.2017 – Mt 22, 1-10

28 niedziela zwykła – Mt 22, 1-10 

Jezus w przypowieściach mówił do arcykapłanów i starszych ludu: «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść. Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: „Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę; woły i tuczne zwierzęta ubite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!” Lecz oni zlekceważyli to i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy, pozabijali. Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić. Wtedy rzekł swoim sługom: „Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie”. Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala weselna zapełniła się biesiadnikami.

1. Zwróć uwagę na:

zaproszenie, skierowane do każdego człowieka

2. Odniesienie do…

jak ty odczytujesz zaproszenia skierowane do Ciebie od Boga

3. Co wynika z tego fragmentu

Nawrócenie zawsze zaczyna się od przemiany myślenia. Jezus do końca nie traci nadziei na nawrócenie przywódców, którzy mając z ustanowienia Boga autorytet, mieli wielki wpływ na serca i umysły pospolitego ludu i jego relacje do Boga.

W Izraelu uczta weselna była wydarzeniem wielkiej wagi. Była uroczystością nadzwyczaj okazałą. Normalnie mogła trwać około tygodnia, zaś w przypadku króla o wiele dłużej. Gospodarz, zapraszając gości nie podawał początkowo terminu uroczystości, dopiero kiedy wszystko było gotowe posyłał sługi, aby poinformować wszystkich, że mogą już przybyć. Przybycie na ucztę zatem wymagało od gości poświęcenia cennego czasu, zwłaszcza że mogła ona trwać aż 7 dni, król zaś oczekiwał, że goście pozostaną na niej do końca.

Wcześniej w swoich przypowieściach Jezus mówił o ojcu, potem o właścicielu, teraz zaś mówi o królu. Zawsze jednak chodziło o samego Boga, który jest Ojcem, bo z miłości daje nam życie; Właścicielem, bo karmimy się z dóbr Jego ziemi; Królem, bo udziela nam godności, abyśmy byli wolnymi podobnie jak On. Uczta królewska, to uczta ludzi wolnych. Uczta królewska Boga, to świętowanie i oglądanie majestatu Boga.

Uczta weselna jest więc jednym z najpiękniejszych obrazów przedstawiających naszą relację z Bogiem: w miłości jeden staje się życiem drugiego i vice versa.

Zgodnie ze zwyczajem, wstępne zaproszenie zostało już rozesłane. Zignorowanie króla byłoby skandalicznym brakiem uprzejmości, czy wręcz podejrzeniem o bunt.

Zaproszeni nie byli godni – ponieważ uważali się za bogatych i nic nie potrzebujących, i nie widzieli że są nędzni, godni pożałowania, biedni, ślepi i nadzy. Nie poznali samych siebie, prawdy o sobie i nie nawrócili się, dlatego ich życie to jedynie pobożne życzenia, dobre chęci, marzenia, ale nie faktyczne podobieństwo do Oblubieńca

4. Konkretne zadania:

W jaki sposób reaguję na prawdę dotyczącą mojej osoby?

Czynisz miejsce Bogu w swoim życiu?

Rozpoznajesz to, do czego zaprasza Cię Bóg?

Jeśli stoi przed Tobą zadanie, znajdujesz wymówki, czy motywację do realizacji?

Jakie jest Twoje wyobrażenie o Bogu?

Jak odpowiadam na wolę Bożą?

Rozeznaj swoje umiejętności i zacznij realizować plan Boga względem Ciebie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *