Niedziela – 13.11.2016 – Łk 21,5-19

Niedziela – 13.11.2016 – Łk 21,5-19

33 niedziela zwykła – Łk 21, 5-19

Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, Jezus powiedział: «Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony». Zapytali Go: «Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy się to dziać zacznie?» Jezus odpowiedział: «Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: „Ja jestem” oraz „nadszedł czas”. Nie chodźcie za nimi. I nie trwóżcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw musi się stać, ale nie zaraz nastąpi koniec». Wtedy mówił do nich: «Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Będą silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie. Lecz przed tym wszystkim podniosą na was ręce i będą was prześladować. Wydadzą was do synagog i do więzień oraz z powodu mojego imienia wlec was będą do królów i namiestników. Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa. Postanówcie sobie w sercu nie obmyślać naprzód swej obrony. Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość, której żaden z waszych prześladowców nie będzie się mógł oprzeć ani się sprzeciwić. A wydawać was będą nawet rodzice i bracia, krewni i przyjaciele i niektórych z was o śmierć przyprawią. I z powodu mojego imienia będziecie w nienawiści u wszystkich. Ale włos z głowy wam nie zginie. Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie».

1. Zwróć uwagę na:

zapowiedzi czasów trudnych dla wierzących w Chrystusa.

2. Odniesienie do…

W jaki sposób przyjmuję trud wiary i jak ją w takich sytuacjach realizuję.

3. Co wynika z tego fragmentu

Historia świątyni w Jerozolimie liczy około 1000 lat. Dowody archeologiczne i źródła piśmienne wskazują na ogrom, bogactwo i przepych tego miejsca. Zburzenie nastąpiło w roku 70 w wyniku działań legionów rzymskich. Od tamtej pory świątynia nie podnosi się z gruzów, a dziś w tym miejscu stoi muzułmański meczet zwany „Kopułą Skały”, albo meczetem Omara. Jezus na postawione wcześniej pytanie nie odpowiada wprost, nie zaspokaja ludzkiej ciekawości, co do konkretnych dat, albo przebiegu przyszłych wydarzeń historycznych, pojmowanych w kategoriach kroniki faktów.

Czlowiek lęka się cierpienia i śmierci. Wojny i przewroty są manifestacją zła, przed którymi chciałoby się uciec. Bóg zapewnia o swojej opiece tych, którzy się Mu poddają.  Słowo „musi”  jest często wykorzystywane przez św. Łukasza i ma głębokie znaczenie teologiczne. Przewija się przez całą Ewangelię i oznacza konieczność wypełnienia się planu Bożego. Jest to plan zbawienia, zakładający przede wszystkim mękę, śmierć, a później zmartwychwstanie Jezusa. W tym planie jest więc miejsce na cierpienie, ucisk, prześladowanie dotykające także uczniów Chrystusa.

Od czasu zabójstwa Abla przez jego brata Kaina upływają kolejne pokolenia naznaczone tym samym morderczym dążeniem. Do rozłamów dochodzi pomiędzy najbliższymi. Sam Jezus, jako „znak, któremu sprzeciwiać się będą”, stanie się powodem opozycji w rodzinie. Królestwo Boże rodzi się i kształtuje powoli. Przemienia ono jednak całe społeczności i wiedzie ku odnowie całego kosmosu. 

Słowo o prześladowaniu spełnią się po zmartwychwstaniu Chrystusa. Jezus nie tylko przepowiada ucisk, ale niejako w nim, zdolność, poprzez dar Ducha Świętego, do wejścia na drogę naśladowania Go

Wymowa i mądrość, zwłaszcza w obliczu próby, jest autentycznym darem Ducha Świętego. Uczniowe wsparci mocą Jezusa mogą liczyć na pokonywanie tego, co po ludzku jest niemożliwe. 

Imię Jezus jest synonimem objawienia się i obecności Pana, które dla żydów w tym sensie będzie bluźnierstwem, i to nie do zniesienia, dla chrześcijan zaś źródłem życia wiecznego. Tym samym doświadczenie nienawiści z powodu Chrystusa, będzie świadectwem przylgnięcia do Niego i realizacji Jego przykazań.

Paradoks zysku i straty wyraża jeszcze inna formuła: „Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa” (Łk 9,24). Źródłem życia, życia wiecznego jest jedynie Jezus Chrystus. Komunia z Nim jest gwarancją otrzymania tego życia, nawet w przypadku śmierci fizycznej. 

4. Konkretne zadania:

Czy piękno mojej duszy odpowiada życiu wiarą? Czy burzę w sobie to co złe? Jak reaguję wobec trudnych doświadczeń? Czy swoim życiem wnoszę rozłam, czy pojednanie? Czy umiem przekonać innych o sile swojej wiary? Czy czuję szczególne umocnienie ze strony Boga i jakie ono jest? Czy jesteś wytrwały w swoich postanowieniach?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *