modlitwa do św. Rodziny (cz.4/4)

modlitwa do św. Rodziny (cz.4/4)

Modlitwa do Świętej Rodziny

Jezu, Maryjo i Józefie w Was kontemplujemy blask prawdziwej miłości, do Was zwracamy się z ufnością.

Święta Rodzino z Nazaretu, uczyń także nasze rodziny środowiskami komunii i wieczernikami modlitwy, autentycznymi szkołami Ewangelii i małymi Kościołami domowymi.  Święta Rodzino z Nazaretu niech nigdy więcej w naszych rodzinach nikt nie doświadcza przemocy, zamknięcia i podziałów: ktokolwiek został zraniony albo zgorszony niech szybko zazna pocieszenia i uleczenia.

Święta Rodzino z Nazaretu, oby Synod Biskupów mógł przywrócić wszystkim świadomość sakralnego i nienaruszalnego charakteru rodziny, jej piękna w Bożym zamyśle.

Jezu, Maryjo i Józefie Usłyszcie, wysłuchajcie naszego błagania.

IV

4. Święta Rodzino z Nazaretu… przywrócić świadomość sakralnego i nienaruszalnego charakteru rodziny, jej piękna w Bożym zamyśle.

Niekiedy nie do końca jesteśmy świadomi tego, w czym uczestniczymy. Przyjęty sakrament małżeństwa, nie stawia nas w gronie najbardziej już doświadczonych. Po co komu teoria, skoro zawsze najważniejsza jest praktyka? Otóż wiedza nikomu nie zaszkodziła, a na pewno wielokrotnie pomogła. Nawet, gdy już jesteście doświadczonym małżeństwem, mającym np. 19 lat, nie myślcie w kategoriach, że już wszystko wiecie. To już będzie piękny, pierwszy krok ku temu, aby odnowić małżeństwo, uczynić je jeszcze piękniejszym i pełniejszym, w zgodzie z zamysłem Pana Boga. 

Tak więc w tym ostatnim rozważaniu, trochę trudniej, lecz sięgnijmy do wiedzy, która powinna być dla nas przydatna.

a)  Bóg wchodzi w życie małżonków – przymierze, wspólnota

Najważniejsze jest to, że w chwili ślubu tych dwoje ludzi, którzy wiążą się na całe życie ze sobą, równocześnie wiąże siebie z Chrystusem na całe życie. W tym momencie zawiązuje się przymierze między nimi a Bogiem. W momencie ślubu, Chrystus staje się im pomocą w dochowaniu tego przymierza miłości, jakie zaistniało między nimi samymi. To jest to największe i najistotniejsze w Sakramencie Małżeństwa. W każdym sakramencie następuje spotka­nie człowieka z Bogiem i Jego Łaską. Sakrament ten różni się tylko od innych sakramentów tym, że nie przyjmuje go indywidualny człowiek, ale dwoje ludzi. Tutaj Bóg działa przez łaskę nie tylko w duszy człowieka, ale wchodzi w tę więź, jaka się wytwarza przez miłość między kobietą a mężczyzną. Bóg przez sakrament małżeństwa wchodzi w rzeczywistość ich życia, by uświęcić ich samych i to, co będą robili. Dzięki temu to, co dotąd było tylko ludzkie i zwyczajnie, staje się nadprzyrodzone i święte.

b) Konsekruje życie i czynności małżonków

Sakrament konsekruje ich dusze i ciała do tego stopnia, że wszystkie uczucia i gesty, którymi się obdarzają, nawet najbardziej intymne, obok wartości czysto ludzkich i psychologicznych nabierają charakteru nadprzyrodzonego. Żaden inny sakrament nie wchodzi tak głęboko w życie ludzi, jak sakrament małżeństwa, który przenika ich „do samego dna” – rozpromienia Łaską cielesność i seksualność małżeńską do tego stopnia, że nic tu nie pozostaje świec­kiego i nieczystego, jeżeli szanuje się stwórczą myśl Boga. Podobnie jak kropla wody złączona z winem na skutek słów konsekracji przemienia się w Krew Chrystusa, tak również naturalna więź małżeńska dzięki sakramentowi staje się nową rzeczywistością. Dzięki więc sakramentowi małżeństwa wszystkie codzienne sprawy, z których składa się życie małżeńskie, stają się przez ten sakrament jakby przetworzone i prześwietlone w Boską rzeczywistość. 

To samo dotyczy intymnej strony życia małżeńskiego, aktu współżycia, z którym wiąże się przekazywanie życia. Akt ten – jednoczący mężczyznę i kobietę – nie jest tylko zwyczajną czynnością biologiczną, albo psychologiczną, ale duchową, ponadnaturalną. Jako instytucja chrześcijańska-małżeństwo jest stanem sakramentalnym i uświęconym, w którym naturalny związek zostaje wyposażony w moc zbawczą i zwrócony ku realizacji Królestwa Bożego. Stąd akt małżeński niejako odtwarza tajemniczy związek Chrystusa z Kościołem, a wydawanie na świat potomstwa przez małżonków chrześcijańskich staje się dzięki sakramentowi małżeństwa także czynnością religijną, przyczyniającą się do rozszerzenia Królestwa Bożego na ziemi.

c)  Zapewnia ciągłą obecność Chrystusa i Jego pomoc

Chrystus jest z małżonkami nie tylko w chwili zawierania przez nich małżeństwa, ale przez cały czas jego trwania, podobnie jak postacie Eucharystii istnieją nie tylko w czasie konsekracji chleba i wina, ale i po zakończeniu Mszy św. Świadomość tego faktu jest krzepiąca dla małżonków, nie pozwala zwątpić w chwilach prób i kryzysów. Ten Gość wtedy właśnie będzie najbliżej was. Jego prezentem i darem, który On wniesie w wasze życie, jest nieskończone bogactwo łaski i pomocy. Pismo św. bardzo często powtarza zdanie Boga kierowane do człowieka: „Nie bój się, Ja będę z tobą”. Te słowa Pisma świętego stały się rzeczywistym faktem w chwili waszego ślubu. 

Przeœlij komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *