kierunek Niedziela

9 Niedziela zwykła

– ks. dominik poczekaj –
1.06.2024

Mk 2, 23 – 3, 6

Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat pośród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze mówili do Niego: «Patrz, czemu oni czynią w szabat to, czego nie wolno?» On im odpowiedział: «Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie i poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom». I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest Panem także szabatu». Wszedł znowu do synagogi. Był tam człowiek, który miał uschniętą rękę. A śledzili Go, czy uzdrowi go w szabat, żeby Go oskarżyć. On zaś rzekł do człowieka z uschłą ręką: «Podnieś się na środek!» A do nich powiedział: «Co wolno w szabat: uczynić coś dobrego, czy coś złego? Życie uratować czy zabić?» Lecz oni milczeli. Wtedy spojrzawszy na nich dokoła z gniewem, zasmucony z powodu zatwardziałości ich serc, rzekł do człowieka: «Wyciągnij rękę!» Wyciągnął, i ręka jego stała się znów zdrowa. A faryzeusze wyszli i ze zwolennikami Heroda zaraz się naradzali przeciwko Niemu, w jaki sposób Go zgładzić.

– – – – – rozważanie 2024 – – – – –

1. Zwróć uwagę na:

dwie sytuacje, które są tłem do wyjaśnienia nowego prawa, nowego szabatu rozumianego przez Chrystusa

2. Odniesienie do…

polemika Jezusa z Faryzeuszami ma ukazać jak bezduszne jest ich postępowanie, jak wykorzystują prawo do tego, by nie wspomagać potrzebujących

3. Co wynika z tego fragmentu

Dwa kolejne wydarzenia, które są przedmiotem tego fragmentu Ewangelii dzieją się w szabat. Łuskanie kłosów i uzdrowienie człowieka z uschłą ręką w sposób praktyczny wprowadzają nas w zrozumienie nowości, której Jezus pragnie dla wszystkich, którzy uwierzą w Niego.

Nowością Ewangelii głoszonej przez Jezusa nie jest obalanie Prawa, ale wskazanie na jego służebną rolę na drodze spotkania Boga z człowiekiem. Na przykładzie prawa szabatu Jezus ukazuje istotę Prawa, które winno zawsze przemawiać na rzecz zbawienia człowiek, a nigdy nie może pozostawać bezduszną literą. 

Wykroczeniem uczniów Jezusa w rozumieniu faryzeuszów jest nie tylko „żniwowanie” w szabat, ale najprawdopodobniej również „podróżowanie”, o którym Marek nie wspomina. Trudno sobie wyobrazić, żeby droga wiodąca poprzez pola nie naruszała szabatowego zakazu podróżowania.

Odwołanie się do Dawida, czyli do tradycji biblijnej, usprawiedliwia czyn uczniów. Dawid nie tylko przekroczył Prawo (Wj 29,32n), domagając się chlebów pokładnych dla siebie i swych towarzyszy, ale także powołuje się na autorytet króla, chociaż właśnie rozpoczyna się jego ucieczka przed nim.

Istotą Jezusowej zmiany jest rozumienie Prawa, jako środka chroniącego dobro człowieka. Jezus nie podważa sensu Prawa, ale wyłącznie interpretuje je w duchu przeciwnym legalizmowi.

Jezus pragnie dla człowieka nowego szabatu. W centrum sceny jest cierpiący człowiek. To on ma być przedmiotem naszego zainteresowania, a nie litera Prawa.

Choroba jest znakiem niezdolności człowieka do pracy. To cierpienie jest okazją, aby przypomnieć istniejące napięcie pomiędzy Jezusem, a faryzeuszami. Chociaż ratowanie życia w szabat lub prowadzenie wojny obronnej było usprawiedliwionym przekroczeniem spoczynku szabatu, to jednak „drobne” czynności lecznicze nie mieściły się w tej kategorii. 

Faryzeizm okazuje się niezdolny do uczenia się i wzrostu. Zamyka się w ciasnym kręgu własnych idei, a wobec tego, co nowe, co może pogłębić znaną doktrynę, przyjmuje postawę podejrzliwości i konfrontacji.

Dla Jezus najważniejszym punktem zainteresowania jest człowiek cierpiący. Na nim ma się skupić uwaga wszystkich obecnych w synagodze.  Alternatywa, którą Jezus przedstawia faryzeuszom wyraźnie przekracza sytuację człowieka z uschłą ręką. Tu nie chodzi o zabicie lub ocalenie życia w ścisłym sensie. Ale dla Jezusa zaniechanie okazji do czynienia dobra jest uczynieniem zła.  To w takim kontekście należy interpretować Jego prowokacyjne zachowanie. Dla faryzeuszów i ich naśladowców prawo odpoczynku szabatu było w wielu sytuacjach usprawiedliwieniem dla niepodejmowania troski o potrzeby bliźnich. 

Gniew Jezusa to reakcja na jawną niesprawiedliwość.  Faryzeusze uważają, że ich postawa wobec Jezusa jest motywowana obroną Prawa przed jego lekceważeniem, co zagraża utratą tożsamości Narodu Wybranego.

4. konkretne zadania

Czy rozumiem w czym tkwi tak naprawdę problem? Czy nie wykorzystuje czasami w sposób negatywny norm, nakazów, przykazań? Czy nie sprowadzam prawa do mojego prywatnego interesu?