Wstęp: sztuka życia paschalnego.

Wstęp: sztuka życia paschalnego.

wstęp do rozważań

Triduum Paschalne, a później czas wielkanocnego świętowania, to czas zadumy nad tym, kim jesteśmy w kontekście tych wydarzeń. Jesteśmy promieniami wychodzącymi z pustego grobu i biegnącymi w przyszłość w kierunku ostatecznego spotkania z Bogiem. Jak zatem żyć tym szczególnym czasem – paschalną radością.

 

Okres Wielkiego tygodnia jest szczególną okazją do zanurzenia się w różnych tajemnicach. Gdy staniemy wobec naszych osobistych odkryć, wówczas może stanie się w nas coś, co sprawi, że zdobyte owoce zaczniemy wprowadzać konkretnie w nasze życie codzienne. Czas paschalny to czas refleksji, która powinna sięgać zasadniczo dalej, niż tylko tam, w czym obecnie uczestniczymy. Triduum Paschalne – Wielki Czwartek, Piątek, Sobota, to nade wszystko Eucharystia, Męka, Śmierć i Zmartwychwstanie, Chrzest. Dobrze by było z jednej strony głębiej zastanowić się nad tym, co skrywa się za tymi słowami, ale to sam czas paschalny skłoni nas do zatrzymania się, oraz do tego, aby podjąć trud duchowej podróży. Jednak sensem chrześcijaństwa nie jest zatrzymanie się na zawsze przy pustym grobie. Raczej powinniśmy podjąć się zadań, które wypływają z tych wydarzeń – po pierwsze: zrozumieć i przyjąć pusty grób; po drugie: przeniknąć tę tajemnicę; i po trzecie: nieść innym żywą wiarę zbudowaną na doświadczeniu spotkania z Zmartwychwstałym.

Za każdym razem, gdy pojawia się ten szczególny czas – szczyt chrześcijaństwa, dociera do mnie z większą siłą, pytanie o to jak ja, jako chrześcijanin, powinienem żyć tajemnicą tego czasu. Stąd właśnie te rozważania, które zatytułowałem: SZTUKA ŻYCIA PASCHALNEGO, które być może staną się i dla was początkiem kolejnych, nawet dużo ciekawszych inspiracji i rozważań.

Co jest ważne, jakie punkty, w tym świętym czasie przeżywamy i rozważamy, które powinny być istotne dla nas, w dalszym czasie, nie tylko liturgicznym – zwanym wielkanocnym, ale w naszym normalnym życiu codziennym. Niekiedy to, co najbardziej dla nas logiczne, odkładamy na bok, a zajmujemy się sprawami, które nie mają aż tak wielkiego znaczenia.

Życie, codzienność, tak wiele razy z różnych perspektyw poruszam ten temat, a i tak jego końca nie widać. Możemy zastanawiać się i wręcz powinniśmy myśleć o tym, jak uprawiać tę bardzo ważną sztukę życia paschalnego. Jesteśmy „ludźmi Wielkiej nocy”, a to w szczególny sposób zobowiązuje nas do działania w tym konkretnym duchu.

Jeśli staramy się odkryć tajemnicę Zmartwychwstania, to powinniśmy to robić w kontekście wszystkich wydarzeń, które zarówno poprzedzają to wydarzenie, jak i też wszystkich tych, które następują po. Ten czas nie streszcza się w pojedynczych wydarzeniach, ale poprzez kolejne dni, zbiera się w całość.

Dlatego chcę zatrzymać się nad siedmioma, moim zdaniem bardzo istotnymi sprawami, a mianowicie nad słowami: Wieczernik, ogród, sąd, Golgota, wspólnota, ciało, pusty grób.

To oczywiście hasła, streszczające poszczególne wydarzenia w ciągu kolejnych dni Triduum Paschalnego, ale i nie tylko. To jak wyrazy, które wrzucamy w wyszukiwarkę, w poszukiwaniu tematu, artykułu z odpowiednią wiadomością.

Wydaje się ważne, abyśmy postarali się przynajmniej zrozumieć sens sztuki życia paschalnego, która nie tylko skupia się na kolejnych, podejmowanych przez nas działaniach – nie karmi przesadnie naszego aktywizmu, ale uczy tego jak we właściwy sposób zaczerpnąć ze Źródła jakim jest Chrystus (w tych szczególnych dniach) oraz jak te dary, które otrzymujemy, we właściwy sposób spożytkować w służbie na rzecz innych osób.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *